Het Mustanggebied
Het Koninkrijk Lo is heel lang één van de meest verborgen gebieden gebleven van het oostelijk continent. Inderdaad, ongeacht het feit dat dit kleine koninkrijk vermeld werd in kronieken die dateren van het einde van de 18de eeuw, zal het duren tot 1952 voor de eerste vreemdeling, met name de Zwitserse geoloog Tony Hagen, dit afgelegen landje bezoekt.
Dit dorre en onherbergzame stukje land is een Nepalese enclave in het immense Tibet. Zijn noordelijke grens wordt gevormd door de majestueuze Himalaya reuzen.
Zijn geografische ligging maakte het ook erg moeilijk om dit land te bezoeken. Daarbij kwam nog dat de beruchte Tibetaanse Khampa-strijders regelmatig vanuit dit gebied de Chinese bezetters van Tibet het vuur aan de schenen legden, wat de Nepalese regering heel wat moeilijkheden bezorgde.
Intussen is de relatie tussen Nepal en hun grote buur in het noorden meer ontspannen en is mits bepaalde voorwaarden een bezoek aan Mustang mogelijk. Mustang wordt door zijn inwoners Lo genoemd.
Mustang komt waarschijnlijk van het door de Nepalezen verkeerd uitgesproken naam van de hoofdstad van Mustang nl. Mantang. De naam wordt "Moostang" uitgesproken en heeft uiteraard niets te maken met de auto of het paard met dezelfde naam.
Opper Mustang bestaat uit twee uitgesproken delen. Het eerste deel bestaat uit de vijf zuidelijke dorpen bevolkt met mensen die zouden afstammen van de Manangis (bewoner van Manang), het tweede deel uit het oude Koninkrijk Lo met zoals reeds vroeger vermeld een taal, cultuur en traditie die zuiver Tibetaans is.
De hoofdstad van Lo is Manthang, deze naam komt van Tibetaanse uitdrukking "vlakte van aspiratie". Vele teksten verwijzen naar Lo Manthang als hoofdstad maar dit is niet correct. Dus het gedeelte van het Mustang district noordwaarts voorbij Samar is Lo met als hoofdstad Manthang. De Koning van Lo heet Lo Gyelbu of in het Nepalees "Raja"
Het gebied heeft een lange en rijke geschiedenis, daarom is het ook één van de interessantste plaatsen van Nepal. De vroegste geschiedenis van Lo is gewikkeld in een kleed van legenden, mythen en mysteries. Toch bestaan er teksten van gebeurtenissen die dateren van de 8ste eeuw. Zo is het zeker dat de Tibetaanse dichter Milarepa, die leefde van 1040 tot 1123, Lo bezocht. Mustang maakte ooit deel uit van Ngari, de vroegere naam van West-Tibet. Ngari geen politieke entiteit maar eerder een losse verzameling van feodale staatjes waaronder ook Dolpo. In de veertiende eeuw maakte Ngari en het huidige West-Nepal deel uit van het Malla imperium dat regeerde vanuit Sinja.
Algemeen wordt aangenomen dat in 1380 koning Ame Pal de stichter was van het koninkrijk Lo.
De huidige Mustang Raja is de rechtstreekse afstammeling van Ame Pal. Ame Pal of zijn vader veroverde een groot deel van de boven Kali Gandaki en was verantwoordelijk voor de ontwikkeling van Lo en de bouw van verschillende gompa's.
Toen in 1762 Prithvi Narayan Shah koning werd van Nepal verenigde hij de verschillende staatjes tot het huidige Nepal. Bij zijn dood had hij het grootste deel van Nepal onder controle. Zijn opvolgers annexeerden in 1789 Jumla maar de Gorkha legers vielen nooit Lo binnen. Zij respecteerden de wetten van de Mustang Raja en al werd Lo een deel van Nepal toch behield de Koning van Lo zijn titel en een bepaalde autonomie. Deze status behield hij tot 1951. In 1950 werd de toenmalige Rana heersers verjaagt en Koning Tribhuvan herstelde de wetten van de Shah monarchen. Hierdoor werd Lo een meer uitgesproken deel van Nepal. De Raja kreeg werd ere-kolonel van het Nepalese leger. Ê
Een tocht naar Lo verloopt door een ruig en boomloos landschap. Sterke winden blazen steken op meestal rond het middaguur. Daar Lo in de regenschaduw ligt van de Himalaya is de neerslag er erg lager dan in de rest van Nepal. Alleen in de moesson periode valt er een weinig neerslag. In de winter is gans het gebied bedekt met een dikke sneeuwlaag. Lo is te vergelijken met het Tibetaans hoogplateau. Afwisselende grijze en gele en door de wind ge‘rodeerde heuvels rollen door het landschap. Er is een weinig meer regen in de lager gelegen delen van de boven Mustang. De dorpen liggen uren van mekaar en duiken als luchtspiegelingen op aan de horizon. In de zomerperiode nadat alle landbouwgewassen hun kop opsteken vormen ze groene oase in een woestijnlandschap.
Men treft hier stenen huizen maar de meesten zijn in door de zon gebakken stenen of leem. Indrukwekkende bouwsels zoals de stadsmuren en het vier verdiepen tellende paleis van Lo-Mantang zijn op deze manier gebouwd. Er wordt beweerd dat er vroeger uitgestrekte bossen waren in Lo maar nu is men verplicht het nodige hout aangesleept vanuit het verre Jomosom. Men gebruikt ook het snoeihout van de in ieder dorp zorgvuldig aangeplante populieren.
De mensen van Lo noemen zichzelf "Lobas", maar het word eigenlijk "Lopa" uitgesproken en betekend het volk van Lo.
Tengevolge van de sneeuw speelt het trekking seizoen zich af tussen eind maart en begin november. De weg loopt niet extreem hoog maar kou, stof en de gebruikelijke sterke namiddagwinden maken deze trekking een stuk moeilijker dan andere tochten in Nepal. Het stof dringt overal in en is een echte plaag voor het film- en videomateriaal.
Toch is een trekking naar dit afgelegen Koninkrijkje de inspanning waard.
Dag tot dag beschrijving en kaart trektocht: