Langtang- en Helambuvallei

Gosainkundmeren

Foto's Langtang

De Langtangvallei

De vallei ligt in vogelvlucht op een 50 tal kilometers ten noorden van Kathmandu. In 1976 werd deze vallei geklasseerd als nationaal park. Het is het tweede grootste park van Nepal met een oppervlakte van 1.700 vierkante kilometer. Binnen zijn grenzen bevinden zich 45 dorpen. Daarbij komen nog de talloze zomerverblijven die tijdens de moessonperiode door de herders worden bewoond. De bevolking gelijkt niet op de Sherpas, die honderden jaren geleden vanuit Kyrondzong in Tibet over de Himalaya zijn getrokken.

Anderzijds gelijkt hun taal op deze van de Tibetanen die in Sikim wonen. De Langtang beneden Gora Tabela is een bosrijk gebied met pijnbomen, eiken, berken en bamboe die de hellingen van deze streek bebossen. Tijdens de lente zorgen de rododendrons voor een prachtig kleuren palet.

Deze groene hellingen zijn een ideale verblijfplaats voor deze exclusieve Nepalese fauna en flora. Meer dan duizend planten, 160 vogelsoorten en 30 verschillende soorten zoogdieren, waaronder de zeldzame rode panda, bevolken deze streek. De vallei onder Gora Tabela heeft een typische U-vorm en werd eertijds gevormd door de nu teruggetrokken Langtanggletsjer. Begrensd door de Pangsang Lekh in het noorden en de Chimesedang Lekh in het zuiden kan men de vallei vergelijken met Lauterbrunnen in Zwitserland.

Anderzijds vinden we in deze streek geen enkele van de acht-duizenders, al zijn de ons omrin gende toppen erg indrukwekkend. De kroon wordt gespannen door de 7.245m hoge en moei lijk beklimbare Langtang Lirung die hoog boven het dorpje Langtang uitsteekt.

Dit dorp en zijn bewoners doen ons denken aan Tibet. Menig oude man is gekleed op zijn Tibetaans d.i. in een lange mantel of "chuba" met daaronder een uit dierenhuiden gemaakte vest.

Lang gevlochten haar en kniehoge laarzen behoren tot hun dagelijkse klederdracht. Op het vlak van gastvrijheid moeten deze Langtangha dan weer onderdoen voor de Sherpa's.

De streek ten noorden van Gora Tabela en dan vooral na Kyangin is bezaaid met morenen en de hoogste punten werden aangeduid door bamboestokken versierd met gebedsvlaggen.

Kyangjin wordt voor de meeste trekkers beschouwd als basiskamp voor verdere uitstappen naar de omringende bergen. De meest populaire daguitstap gaat naar de top van de Tsergo Ri op 4.984m.

De beklimming van de Yala Peak (5.520m) behoord ook tot de mogelijkheden maar vereist klimervaring.

De Gosainkundmeren

Ieder jaar bij volle maan tussen half juli en half augustus komen duizenden bedevaarders baden in het heilige water van één der Gosainkundmeren. Tevens brengen zij hulde aan de hindoegod Shiva. Er bestaan verschillende versies over het ontstaan en de betekenis van dit meer. In één van de verhalen gaat het over de goden die over de oceanen zwierven op zoek naar het onsterfelijke water. Op een bepaald ogenblik ontsproot er een gifstroom uit de zee en Shiva die bang was dat deze drank schade zou berokkenen aan de goden dronk hem zelf op. Het gif bezorgde hem veel pijn, dorst en een blauwe verkleuring van zijn nek. Om van zijn problemen af te raken maakte Shiva een tocht naar de besneeuwde Gosainkund gelegen op 4.100m. Hij plantte zijn drietand of in het Nepalees "Trisul" in de rotswand en er ontstonden drie bronnen.

Het water werd in lager gelegen kommen opgevangen, en zo ontstonden de Gosainkund-me ren. Shiva legde zich aan de rand van het meer en leste zijn dorst. In het midden van het meer, juist onder de waterspiegel bevindt zich een ovaalvormige rots. Gelovigen beweren dat ze Shiva kunnen zien liggen, op een bed gevormd door slangen. En zo heeft ieder volk zijn geloof en bijgeloof zowel in onze westerse wereld als in het verre Nepal. Van de Gosainkundmeren en over de Laureninapas (4.609m) bereikt men de Helambu-vallei.

De Helambu vallei

Een belangrijk tref- en kruispunt van de belangrijkste trekkingroutes in Helambu is het fascine rende dorp Tarke Ghyang (2.560 m). Het aantrekkelijke van Tarke Ghyang is het feit dat de plaats het Centrum is van een aparte groep onder het Sherpa-volk. Zij spreken een ander dialect dan hun beroemde volksgenoten in Solu Khumbu. Ooit haalden de Rana-koningen in de Kathmanduvallei hun haremvrouwen bij de Sherpa's in Helambu, want de vrouwen daar ston den bekend om hun schoonheid. De dicht op elkaar gebouwde stenen huizen van het dorp, die in evenwijdige rijen zijn neergezet. bieden de bezoeker een onvergetelijke aanblik. Het silhouet van de daken wordt gevormd door de vele witte gebedsvaantjes en dunne rookslierten, afkom stig van de talloze open haarden in de huizen.

Iedereen die Tarke Ghyang bezoekt, moet een keer de vrolijke, ontspannen sfeer van een Sherpa-huis hebben geproefd, liefst onder het genot van tsampa en bo terthee. De gemeenschappelijke woon-, slaap- en kookruimte is bijna over dreven schoon en netjes. Zeer de moeite waard is ook de Tempel in Boetaanse stijl. met zijn imposante fresco's van demonen in het voorportaal. Het oorspronkelijke gebouw dateert van het begin van de 18de eeuw, maar de huidige vorm dateert van een renovatie in 1969.

Er bestaat een hele reeks verschillende routes naar Tarke Ghyang. afhankelijk van beschikbare tijd, jaargetijde, individuele voorkeur en meegebrachte uitrusting kan ieder zijn eigen trekking route bepalen. Vervolgens zijn er nog de mogelijkheden om naar het Gosainkundgebied in het westen te trekken of via de Ganja La naar de Langtang-vallei.

Dag tot dag beschrijving en kaart trektocht: