Annapurna en Dhaulagiri
Meer Foto's...
De streek ten noorden van Pokhara is het meest bezochte trekkinggebied van Nepal. Ongeveer zestig percent van de trekking-pasjes worden uitgereikt voor het Annapurna-gebied. Gezien het Annapurna-gebied gezegend is met ˇˇn van de mooiste berglandschappen van Nepal, bevolkt wordt door diverse etnische groepen en daarboven nog relatief gemakkelijk te bereiken is pleit het voor zich dat zoveel toeristen zich aangetrokken voelen door dit gebied.
De populairste routes voeren naar Jomosom en Muktinath, rond de Annapurna en naar het basiskamp van de Annapurna. De omgeving rond het Phewa-meer (Pokhara) is erg geschikt voor lichte tochten.
Een tocht rond de Dhaulagiri of Witte berg is misschien niet ˇˇn van de populairste maar wel ˇˇn van de mooiste tochten die men kan ondernemen in Nepal. Niet alleen een bezoek aan het basiskamp is een tocht waard, ook de oversteek van French- en Thapapas loont de moeite.
De Dhaulagiri (8.172m) werd voor de eerste maal beklommen in 1960 door een Zwitserse expeditie onder leiding van Max Eiselin.
Zowel de Annapurnatochten als de Dhaulagiritocht gaan door een zeer afwisselend landschap, terrasvormige rijstvelden worden gevolg door dichte bossen om uiteindelijk terecht te komen in de bergwoestijnen van de Tibetaanse hoogvlakte aan de noordkant van de Himalaya.
Niet alleen het landschap is erg gevarieerd, ook de bevolking bestaat uit uiteenlopende etnische groepen zoals de Newars, Magars, Gurungs, Chetris en Thakali's.
Kleine Newar-gemeenschappen vinden we terug in de marktdorpen langs de trekkingroutes zoals Bhote Odar en Besisahar in de Marsyangdivallei en Baglung in de Kali Ghandaki vallei.
Magar is de belangrijkste volksstam die in Nepal leeft. Alhoewel ongeveer 8% van de bevolking aanspraak maakt te behoren tot deze stam spreekt maar 1/4 de Magar-taal. We vinden ze vooral terug in het westelijk trekkinggebied tussen 2 en 3.000m. Typische Magar-dorpen zijn Sikha, Uleri en Gorepani. De meeste dorpen op de bovenloop van de Kali Gandaki tussen Ghasa en Baglung zijn bewoond door Magars die Nepalees spreken. Vele Magars namen dienst als huursoldaat in de Engelse en Indiase Ghurka regimenten.
Naar schatting 2,4% van de Nepalese bevolking bestaat uit Gurungs maar enkel de helft spreekt hun taal die Tibeto-Birmaans is. Ghandruk, gelegen op de Annapurna Sanctuary route is een belangrijk Gurung dorp.
Gurungs zouden volgens etnologische studies een amalgaam zijn van verschillende volkeren van Tibeto-Birmaanse en Indo-Arische afkomst die naar deze streek immigreerden duizenden jaren geleden. Volgens dezelfde studies zou hun godsdienst een mengeling zijn van Boeddhisme, Hindoe•sme en de pre-Boeddistische Bon-Po godsdienst.Ook hier vindt men vele mannen die ooit dienden in de Engelse en Indiase Ghurka regimenten.
De Chetris zijn een dominante groep in dit land waar ze 1/3 van de bevolking uitmaken. We vinden ze terug op hoogtes tussen de 800 en 2.000m ten noorden van Besisahar in de Marsyangdi vallei. Ook tussen Banglung en Beni vinden we verschillende Chetri-dorpen. De vrouwen dragen gouden of zilveren kralen. Deze bevolkingsgroep spreekt Nepalees en zijn Hindoe.
Al zijn de Thakali's maar met een duizendtal toch hebben ze veel invloed in vergelijking met hun aantal. Oorspronkelijk komen ze uit een gebied gelegen aan de Thak rivier of het hoogste gedeelte van de Kali Gandaki vallei tussen Ghasa en Jomosom. Dit is de diepste vallei ter wereld. Nog maar 20% van de Thakali's wonen in hun geboortestreek. Zij weken uit naar Pokhara, Kathmandu en Bhairawa. Hun taal is verwant met het Gurung maar zij die uitweken hebben het Nepalees overgenomen als hun eerste taal. Net zoals bij de Gurungs is hun godsdienst een brouwsel van verschillende andere godsdiensten.
Naargelang we hogerop klimmen veranderd niet alleen het landschap ook de architectuur, van de huizen, van met stro bedekte daken en kleimuren gaat het naar platdakige huizen met stenen muren. Ook afhankelijk van de hoogte gaat het van kleine boeren naar herders.
De snelle bevolkingsgroei, het explosief gestegen toerisme, het kappen van bomen voor de bouw van lodges die dan op hun beurt ernorm veel hout gebruiken voor het verwarmen van water en de bereiding van het voedsel heeft geleid tot ernstige ontbossing van dit gebied en werden zijn de natuurlijke hulpbronnen ernstig aangetast.
Om deze situatie een halt toe te roepen, is het Annapurna Conservation Area Project opgericht. Onder leiding van het "Koning Mahendra Fonds voor Natuurbescherming" is een plan opgesteld, met als voornaamste punten: herbebossing, milieu-onderwijs, bevordering van het gebruik van kerosine in plaats van hout, bouw van latrines en waterleidingen en tot slot de verbetering van de voorzieningen voor trekkers. Zo hoopt men het milieu te beschermen, de levensstandaard van de bevolking te verhogen en het toerisme in betere banen te leiden.
Het Dhaulagirigebied bleef, door zijn beperkt aantal toeristen, bespaard van de ontbossing maar vroeg of laat zal ook deze streek moeten beschermd worden.
De ganse Dhaulagiritrekking volgen we de loop van de Myagdi rivier die ontstaat uit het smeltwater van de Chhonbardan gletsjer. Eens over de French- en Thapapas komen we terug in het hogergelegen gedeelte van de Kali Gandaki vallei.
Dag tot dag beschrijving en kaart trektochten:
- Dhaulagiri
- Rond Annapurna (Dumre-Jomosom)
- Rond Annapurna (Dumre-Pokhara)
- Kali Ghandaki